Bazen hiç düşünemeyeceğiniz şeyler gelir sizi paramparça eder. Bu bir mesaj olur ya da bir telefon görüşmesi. Benimkiler genelde telefonda olur. O farkında olmaz oysa kırıldığımın. Ama kıran da odur aynı zamanda. Kırılmak da bir yana, bugüne kadar birçok kırgınlığımı örttüm. Peki ya kızdığım zamanlar? Ciddiye alsa ya. Belki her şey daha güzel olur.
Çok keyifliyimdir mesela sebepsiz bir keyif, alırım telefonu elim onun ismine gider. Kalbim'e gider. Ama aynı zamanda onun bu kadar değiştiğini unutmuştur aklım. Hiç mi yumuşaklık olmaz? Babam gibi o da değişti. Yine değişmesini beklemediğim bir insan. Eski günlerimi ararım. Mutlu olmak isterim. Ama ne fayda? Elde var sıfır. Sadece boş bir umut. Ama hoş bir umut. Aslında onunla ilgili her şey hoştur. Sadece biraz yoruldum. Eski haline dönsün diye yalvarırım. Mutluydum ben o zamanlar. Şu an üzgün sayılmam ama doğru düzgün bişeyler istiyorum. Ah pardon ben artık hiçbir şey istemiyorum. İsteyemem. Çünkü ne zaman istesem uygulanmıyor, dinlenilmiyor. Kim mi? Kalbim.
Bu gece de böyle oldu. Ne yapalım artık kader. Siz siz olun Kalbinizi bırakmayın. Bilirsiniz ki o sizi çok sever. Sevmesine rağmen de kırar. Ciddiyim sevin birbirinizi. Zor bulunur. Benden ayrılmayın. Size daha çok şey yazıcam. Kalbinize ve kendinize iyi davranın. Sevgiler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder