Mezun oldum ben bugün :)

Tam 4 yılı devirdim ve bugüne de geldim. Her şeye rağmen, iyisiyle kötüsüyle. Hiç unutulmayacak, bir daha  olsa yine yaparım dediğim o kadar çok şey yaşadım ki. Okulu özleyeceğim diyemem. Ama içindekileri, içinde yaşadığım anılarımı çok özleyeceğim. Gerçekten özlenmesi gereken şeyler. 

En önemlisi kardeşlerim. O kadar güzel kardeşler, dostluklar kurdum ki asla arkamda kalmayacaklar. Her zaman yanımda olucaklar ve ben de her zaman onların yanında olucam. Benim için çok değerliler. Diyorum ya kardeşim diye. İlk yılımda olmasa bile sonraki 3 yılımı onlarla geçirdim. Her ağladığımda benimle ağladılar her güldüğümde benimle güldüler. İlk heyecanlarım, ilk aptallıklarım onlarla oldu. Her şeyimizi paylaştık. Birbirimizden bir an bile olsun bişey saklamadık. Gerektiğinde şapşal olduk ama gerektiğinde de dimdik durup birbirimizi koruyup kolladık. İyi ki varlar. 

Zaman ne kadar da çabuk geçti. Daha dün 14 yaşındaydık. Bugünse 18. İnsan farkında değil.Geçen yıl bu yılın hemen geçmesi için dua ederdik. Göz açıp kapayana kadar bitti. Amma hızlıydı. Güldük, ağladık, eğlendik. Her şeyi yaptık .Okulumun bana kazandırdıkları; kardeşlerim, sevgi, güven gibi şeyler. Aslında bir şey daha var ama o bende kalsın. En önemlisi o. Her zaman da öyle kalıcak. 

Neyse müthiş yorgunum ben. Bu gece için herkese teşekkürler. Mezunsanız zaten beni anlıyosunuzdur ama değilseniz umarım hemencecik olursunuz. Kendinize iyi bakın.